De Historische Oorsprong en de Hertogen van Osuna

De rijke geschiedenis van het klooster de la Encarnación begint in de 16e eeuw, toen het gebouw oorspronkelijk in het jaar 1549 werd opgericht als een religieus hospitaal (Hospital de la Encarnación). Het complex werd gebouwd in opdracht van Juan Téllez Girón, de invloedrijke vierde graaf van Ureña. In de vroege 17e eeuw, rond het jaar 1626, onderging het monument een grote transformatie. De toenmalige hertog van Osuna besloot de locatie om te vormen tot een klooster voor de gesloten orde van de clarissen (Monjas Clarisas). Sinds die tijd bewonen deze nonnen het complex in strikt slotklooster, waarbij zij hun leven wijden aan gebed en het bewaren van het unieke erfgoed.

De Fabelachtige Patio en de Sevillaanse Tegels

Het absolute kroonjuweel van het klooster de la Encarnación is zonder twijfel de adembenemende centrale binnenplaats (patio). De muren van deze kloostergang zijn tot halverwege de hoogte volledig bekleed met een van de mooiste collecties 18e-eeuwse Sevillaanse tegels (azulejos) ter wereld. Deze handgeschilderde kunstwerkjes, vervaardigd in de beroemde wijk Triana in Sevilla, tonen een grote variatie aan gedetailleerde taferelen. Bezoekers kunnen hier urenlang kijken naar afbeeldingen van de kruisweg, scènes uit het plattelandsleven, stierengevechten, exotische dieren en jachtscènes. Dit tegelwerk vormt een uniek contrast met het sobere, spirituele leven van de kloosterlingen.

Het Museum en Praktische Reisinformatie

Tegenwoordig is een aanzienlijk deel van het klooster de la Encarnación opengesteld als museum voor religieuze kunst. Tijdens een boeiende rondleiding door de verschillende zalen bewonder je een rijke verzameling barokke sculpturen, waardevol zilverwerk en indrukwekkende schilderijen van de Spaanse school. Ook de kloosterkerk zelf, met haar rijkelijk vergulde hoofdaltaar, is een visueel meesterwerk. Het klooster is te vinden aan de Plaza de la Encarnación en is dagelijks geopend voor het publiek, met uitzondering van maandagen en tijdens de traditionele middagsluiting (siësta). 

Aanbellen en wachten tot er iemand open doet. ..... Dat kan wel even duren.... Enkele zusters geven een rondleiding door een deel van het klooster waar behalve de kleine kerk ook allerlei religieuze objecten getoond worden.  Men betaald een kleine entree en na afloop kan men ook Spaanse zoetigheden kopen gemaakt door de zusters.